Praktijkverhaal 7 - het creatiewiel geeft inzicht in de onbalans in Geven en Ontvangen

Hij heeft zich aangemeld met een veel voorkomend seksuele probleem: “Ik snap het gewoon niet,” zegt hij. “Vroeger ging het vanzelf. Nu… ik voel het gewoon niet meer. Geen zin, geen behoefte.”

We praten over zijn relatie. Over hoe het tussen hen is, buiten de intimiteit om. Daar is weinig mis mee. Ze hebben het goed samen, zorgen voor elkaar. Juist dat woord blijft even hangen: zorgen. “Waar ligt jouw aandacht meestal?” vraag ik hem. Hij denkt kort na. “Bij haar, denk ik. Wat zij nodig heeft. Of hoe ik het goed kan doen.”

We gebruiken het creatiewiel om zijn energie inzichtelijk te maken. Al snel wordt zichtbaar dat zijn manier van doen sterk verbonden is met dienstbaarheid. Hij is gericht op geven, op afstemmen, op het de ander naar de zin maken. “En waar ben jij in dat geheel?”

Langzaam wordt duidelijk hoe weinig ruimte er is voor zijn eigen verlangen. Niet alleen in de relatie, maar ook in zijn lijf. De intimiteit die er ooit was, voelt nu als iets wat hij bijna ‘moet’ doen — en dan vooral goed moet doen, voor haar. Deze dynamiek herkent hij in allerlei relaties in zijn leven.

We leggen dit naast zijn creatiewiel. Geven en Ontvangen horen bij elkaar en zijn al een tijd uit balans. Hij merkt dat hij daar weerstand op voelt. “Ontvangen voelt al snel… egoïstisch,” zegt hij. Dat brengt ons bij zijn achtergrond. Hij vertelt over zijn vader en opa, en hoe zij zich volgens hem juist egoïstisch gedroegen. Hoe dat spanning gaf in het gezin. “Ik heb altijd gedacht: zo wil ik niet zijn.”

In dat besluit is iets verschoven. Waar zij misschien te veel namen, is hij juist vooral gaan geven. En daarin de verbinding met zichzelf deels kwijtgeraakt. We staan stil bij die beweging. Bij het verschil tussen egoïsme en het innemen van je eigen plek. “Wat als ontvangen niet betekent dat je iets afpakt,” zeg ik, “maar dat je de ander ook iets geeft?” Hij kijkt me vragend aan. “Dat je haar de ruimte geeft om er voor jóu te zijn. Dat zij ook mag geven — aandacht, zorg, intimiteit.”

Aan het einde van de sessie is er nog geen directe oplossing, maar wel een verschuiving in perspectief. Hij ziet hoe zijn patroon van dienstbaarheid doorwerkt, ook in zijn relatie en in zijn lijf. Het is een gedachte waar hij nog even mee onderweg is. Maar precies daarin begint de helende beweging.