Praktijkverhaal 6 - bloesemremedie om bij hooggevoeligheid beter voor je energie te zorgen

In onze eerste gesprek werd duidelijk dat haar vermoeidheid zo’n enorme impact heeft op hoe ze zich voelt en op de relatie; ik kan bijna niks van hem hebben en elke aanraking is teveel. De signalen van hoog-sensitiviteit komen haar bekend voor.

“Ik voel meteen hoe het in de ruimte is. Wie gespannen is, wie niet lekker in zijn vel zit… Het komt gewoon binnen.” Het kost bergen energie. Na een werkdag is ze moe, maar na sociale momenten voelt ze zich leeg.

Als onderdeel van het proces, maak ik een bloesemremedie op maat voor haar, met als intentie haar te ondersteunen in het beter bij zichzelf blijven en het begrenzen van wat ze oppikt. Het bewustzijn hierop en het voornemen om beter bij zichzelf te blijven middels kleine aandachtoefeningen en te kiezen voor wat zij nodig heeft wordt ondersteund door de remedie.

In de sessie erna vertelt ze dat ze subtiele veranderingen merkt. “Het is nog steeds druk in mijn hoofd na een werkdag,” zegt ze. “Maar… misschien blijft het iets minder hangen.” Er is iets verschoven. Ze beschrijft een moment tijdens een overleg waarin ze zich even bewust werd van wat er gebeurde, zonder er volledig in mee te gaan.

We staan daar kort bij stil, zonder het groter te maken dan het is.

In de weken daarna ontvouwt het proces zich geleidelijk. Geen grote omslag, maar kleine momenten van verschil. Iets eerder voelen dat het genoeg is. Af en toe een korte pauze nemen. Heel soms bewust afstand houden van de sfeer in een ruimte. Een bubbel om me heen visualiseren en bewust de zitting van mijn stoel en mijn voeten op de grond voelen, om in het hier en nu meer geaard te zijn.  

“Het lukt niet altijd,” zegt ze nuchter. “Maar ik merk het wel eerder. Het is niet dat ik minder voel. Maar het komt minder hard binnen… of ik laat het minder diep binnenkomen.”

Bovendien kan ze beter aangeven waar ze behoefte aan heeft; even rustig landen als ze thuiskomt, waardoor ze daarna meer beschikbaar is voor haar partner. De gesprekken kunnen zich weer verdiepen en er is meer ruimte voor fysiek contact, die als veilig en warm wordt ervaren.

Ze blijft gevoelig voor haar omgeving, dat verandert niet. Wat wel verandert, is haar relatie ermee. Ze lijkt zich iets beter te kunnen afschermen, zonder zich af te sluiten.

Het vraagt nog steeds aandacht. Bewuste momenten van stilstaan, van kiezen, van opladen. Wat zij daarvoor terugkrijgt is meer contact met zichzelf, meer rust, energie en een verdiepend contact met haar partner.